تو خودت را جای من بگذار تا ببینی چه تنهایم

تو بخوان از من و دنیایم تا ببینی سیاهی روزهایم

تو بدان که چه سخت بگذشت برای من روزها و شبهایم

تو بمان برای من ای مهربان تا نیاید سراغ من غمهایم

چه تنهایم در سیاهی روزهایم و شبهایم!!..

                                    منم و غمهایم

لحظه دیدار

 لحظه دیدار نزدیک است

 باز من دیوانه ام، مستم

 باز گویی در جهان دیگری هستم

 های! نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ!

 های!! نپریشی صفای زلفکم را دست

 و آبرویم را نریزی ، دل

  ـ ای نخورده مست ـ

لحظه ی دیدار نزدیک است

زیرا عاشق ماندن بارها و بارها از عاشق شدن

سخت تر است

اگر چه چشمان من دریاست

ولی

تویی فانوس شبهایم